Μηταράκης: Η διαβίβαση αιτήματος πολίτη είναι πολιτική δραστηριότητα – Ζητώ την άρση της ασυλίας μου

Με σαφήνεια τοποθετήθηκε ο βουλευτής ΝΔ Χίου Νότης Μηταράκης στην Ολομέλεια της Βουλής, σχετικά με την υπόθεση για την οποία ζητάει την άρση της ασυλίας του, υπογραμμίζοντας ότι η εμπλοκή του γραφείου του περιορίστηκε αποκλειστικά στη διαβίβαση αιτήματος πολίτη προς το αρμόδιο υπουργείο, «χωρίς κρίση ή παρότρυνση» και «εδώ τελειώνει η δική μας συμμετοχή».

Ανατρέχοντας στα γεγονότα του 2021, περιέγραψε πως συνεργάτες του στο γραφείο της Χίου προώθησαν, βάσει πάγιας εντολής του, επιστολή αρμόδιου επιστήμονα – δασολόγου που αφορούσε υποθέσεις κτηνοτρόφων, προκειμένου να εξεταστούν από τις αρμόδιες αρχές. Όπως τόνισε, αυτό αποτελεί το σύνολο της εμπλοκής του, κάτι που – όπως υποστήριξε – «προκύπτει αδιαμφισβήτητα από τη δικογραφία».

Ο κ. Μηταράκης επισήμανε ότι η ενέργεια αυτή εντάσσεται στον πυρήνα της πολιτικής δραστηριότητας ενός βουλευτή, επικαλούμενος το άρθρο 62 του Συντάγματος και σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «η διαβίβαση αλληλογραφίας, μεταφέροντας αναφορές και αιτήματα πολιτών, είναι πολιτική δραστηριότητα». Υπογράμμισε ότι ο ρόλος του βουλευτή δεν εξαντλείται εντός του Κοινοβουλίου, αλλά επεκτείνεται στην καθημερινή επαφή με την κοινωνία και τη διοίκηση, ξεκαθαρίζοντας ότι «εδώ δεν μιλάμε για ρουσφέτι» αλλά για θεσμική υποχρέωση.

Παράλληλα, έκανε αναφορά σε διεθνείς πρακτικές, σημειώνοντας ότι «ο Βουλευτής είναι ο πρώτος συνήγορος του Πολίτη» και ότι αντίστοιχες πρακτικές εφαρμόζονται σε προηγμένες δημοκρατίες, όπου τα γραφεία βουλευτών διαχειρίζονται συστηματικά αιτήματα πολιτών.

Σε πολιτικό επίπεδο, ο κ. Μηταράκης δήλωσε ότι, αν και θεωρεί πως «δεν στέκει νομικά η άρση ασυλίας», ο ίδιος ζητεί να προχωρήσει η διαδικασία «για πολιτικούς και προσωπικούς λόγους», προκειμένου να διαφυλάξει το όνομά του. Άσκησε, ωστόσο, κριτική στο κλίμα που επικρατεί, τονίζοντας ότι «οι πολιτικοί έχουμε τεκμήριο ενοχής, αντί τεκμήριο αθωότητας».

Κλείνοντας, προειδοποίησε για τις συνέπειες που ενδέχεται να έχει η συγκεκριμένη υπόθεση στη θεσμική λειτουργία, επισημαίνοντας ότι «αυτή τη νομολογία δημιουργούμε σήμερα» και ότι ενδέχεται να αμφισβητηθεί ο ρόλος των βουλευτών και η σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες στο μέλλον.

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του κ. Μηταράκη:

Ένα πρωινό, τέλη 2021, ήμουν στο Υπουργείο Μετανάστευσης στο Ρέντη, αντιμετωπίζοντας μια βαθιά κρίση, που σήμερα ανήκει στο παρελθόν. Την ίδια στιγμή, οι συνεργάτες μου στο γραφείο στη Χίο, διάβαζαν την πρωινή ηλεκτρονική αλληλογραφία.

Ανάμεσα στα μηνύματα, ήταν μια υπογεγραμμένη αναφορά, ενός Χιώτη δασολόγου, ο οποίος παρουσίασε, με εμπεριστατωμένο λόγο και στοιχεία, ζητήματα που αφορούσαν δυο κτηνοτρόφους του νησιού. Οι συνεργάτες μου, ορθά κατά πάγια οδηγία μου, προώθησαν, χωρίς κρίση ή παρότρυνση, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, την εν λόγω επιστολή, προς τον Ειδικό Συνεργάτη του αρμοδίου Υπουργού. Προκειμένου να εξεταστεί το εύλογο και νόμιμο του αιτήματος, το οποίο, τονίζω, μας εστάλη από τον καθ’ ύλην αρμόδιο επιστήμονα. Εδώ τελειώνει η δική μας συμμετοχή.

Αυτό προκύπτει αδιαμφισβήτητα από τη δικογραφία. Καμία άλλη αναφορά δεν υπάρχει σε ενέργεια είτε δική μου ή συνεργάτη μου. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες, διαβάζοντας εκ των υστέρων τη δικογραφία, φαίνεται δίκαιο το αίτημα της οικογένειας, πράγματι, είναι κτηνοτρόφοι, πράγματι κατέχουν τα απαραίτητα δικαιώματα, κάθε χρόνο λάμβαναν και λαμβάνουν σχετική επιδότηση απλώς δεν χειρίστηκαν -ίσως- σωστά τη διαδικασία τη συγκεκριμένη χρονιά. Αλλά δεν είναι δική μου αρμοδιότητα να κρίνω. Επίσης δεν είναι αρμοδιότητα της Βουλής. Η βασιμότητα της δικογραφίας, δεν αφορά εσάς. Το ζητούμενο είναι, αν, η αίτηση συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή.

Αυτή είναι ολόκληρη η φράση του άρθρου 62 του Συντάγματος. «Καθήκοντα ή πολιτική δραστηριότητα». Προφανώς η αντιμετώπιση τοπικών ζητημάτων είναι πολιτική δραστηριότητα. Συλλογικών και ατομικών. Είτε αυτά κατατίθενται μέσω κοινοβουλευτικού ελέγχου για την εφαρμογή του νόμου, είτε με τροπολογίες και προτάσεις νόμων, για την αλλαγή του νόμου είτε με δημόσιες τοποθετήσεις, είτε με αλληλογραφία είτε με επαφή με τις αρμόδιες αρχές του κράτους.

Ο ρόλος του Βουλευτή δεν περιορίζεται στις αίθουσες του Κοινοβουλίου. Η πολιτική δραστηριότητα είναι μια πιο ευρεία έννοια. Και η διαβίβαση αλληλογραφίας, μεταφέροντας αναφορές και αιτήματα πολιτών, είναι πολιτική δραστηριότητα. Εδώ δεν μιλάμε για ρουσφέτι. Μιλάμε για τη διαβίβαση ενός αιτήματος πολίτη, όπως διατυπώθηκε από τον αρμόδιο επιστήμονα, στο αρμόδιο υπουργείο προς εξέταση. Διότι δεν λάμβανε, προφανώς, απάντηση από την γραφειοκρατία. Ο Βουλευτής είναι ο πρώτος συνήγορος του Πολίτη. Έχει ευθύνη να επισημαίνει ζητήματα πολιτών, επιδιώκοντας τη λύση τους, σαφώς, με νόμιμο τρόπο. Ο Βουλευτής δεν μπορεί να έχει κλειστές πόρτες. Δεν ζούμε σε γυάλα, ούτε επιτρέπεται να ζούμε σε μία γυάλα.

Είναι ελληνικό ζήτημα αυτό; Σαφώς όχι! Σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία, τα γραφεία των βουλευτών είναι ανοικτά. Οι βουλευτές βλέπουν πολίτες (advice surgery), έχουν ειδικούς συνεργάτες (case workers) για την παρακολούθηση ατομικών υποθέσεων πολιτών, χρησιμοποιούν για τον σκοπό αυτό ειδικές ψηφιακές πλατφόρμες καταγραφής (caseworker.mp). Τα Βουλευτικά Γραφεία αναλαμβάνουν ατομικά ζητήματα, απέναντι σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες, κρατικές υπηρεσίες όπως: κοινωνική ασφάλιση, θέματα βετεράνων, φοιτητικά δάνεια, ζητήματα μετανάστευσης κ.ά. Αυτά σε εξελιγμένες δυτικές δημοκρατίες.

Κυρίες & Κύριοι Συνάδελφοι,

Δεν περίμενα μετά από 14 χρόνια στην Εθνική αντιπροσωπία, ότι θα ζήταγα το λόγο για να συζητηθεί το αίτημα της δικής μου άρσης ασυλίας. Τονίζω ότι θεσμική υποχρέωση των Βουλευτών, είναι να προασπίζονται τα νόμιμα συμφέροντα των συμπολιτών τους και αυτό πράττω και θα πράττω και στο μέλλον. Δεν στέκει νομικά η άρση ασυλίας. Αλλά να είμαι σαφής. Ζητώ την άρση ασυλίας μου για πολιτικούς και προσωπικούς λόγους. Σε αυτό το τοξικό περιβάλλον, για το οποίο όλοι έχουμε ευθύνη, προέχει να προστατέψω το όνομά μου. Χωρίς σκιές. Και δυστυχώς, η συνταγματικά κατοχυρωμένη ασυλία θεωρείται πλέον σκιά. Οι πολιτικοί έχουμε τεκμήριο ενοχής, αντί τεκμήριο αθωότητας. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους θεσμούς της δικαιοσύνης, στο θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και στους Ευρωπαίους Εντεταλμένους Εισαγγελείς. Και απόλυτη βεβαιότητα ότι δεν έπραξα κάτι παράνομο. Αλλά κινήθηκα σαφώς στα πλαίσια του Συντάγματος.

Κυρίες & Κύριοι Συνάδελφοι,

Θέλω να είμαστε ξεκάθαροι σήμερα, τι νομολογία δημιουργούμε. Πρώτον, αμφισβητούμε ότι ρόλος του Βουλευτή είναι να ανταποκρίνεται σε ζητήματα πολιτών, να είναι δίπλα στους συμπολίτες του, δίπλα στα προβλήματά τους. Αμφισβητούμε την σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες, η οποία προστατεύεται και σύμφωνα με το άρθρο 61 του Συντάγματος. Αμφισβητούμε τη λειτουργία των Πολιτικών Γραφείων. Δεύτερον, θεωρούμε ότι έχουμε αυτόματα τεκμήριο ποινικής ευθύνης για φερόμενες ενέργειες συνεργατών μας, που στην δική μου περίπτωση τονίζω ότι έπραξε απολύτως ορθά. Αυτή τη νομολογία δημιουργούμε σήμερα. Και θα έχει επιπτώσεις τα επόμενα χρόνια στον Κοινοβουλευτισμό. Σας ευχαριστώ.